Wazon, fiolet, szkło, proj. A. F. Gangkofner, Niemcy, lata 50.
480 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 5681
Wazon ze szkła aleksandrytowego, zaprojektowany przez Aloysa F. Gangkofnera dla Hessenglas w Niemczech w latach 50., to przykład rzemiosła mid-century modern. Wykonany z transparentnego szkła o chłodnym, lawendowym odcieniu, prezentuje asymetryczną, rzeźbiarską formę. Sylwetka naczynia łagodnie rozszerza się ku górze, a łukowate, gładkie krawędzie podkreślają organiczny charakter projektu. Solidna, grubościenna podstawa (5 × 5 cm) zapewnia stabilność całości. Powierzchnia jest polerowana, lśniąca i pozbawiona dekoracyjnych wzorów, dzięki czemu szkło oddaje światło i subtelnie zmienia tonację barwy w zależności od otoczenia. Brak dodatkowych zdobień skupia uwagę na czystości materiału i proporcji. Wazon o wymiarach 19 × 11 cm zachowany jest w bardzo dobrym stanie – jedynie jedna z krawędzi posiada niewielkie, matowe zmatowienie, typowe dla delikatnych śladów użytkowania z epoki. Ten obiekt zdaje się szeptać językiem lat 50., kiedy poszukiwanie nowoczesności spotykało się z fascynacją światłem i kolorem. Forma wazonu przypomina szkic inspirowany naturą – jakby szkło pod wpływem światła powoli, organicznie rosło, przyjmując dynamiczną, a zarazem spokojną linię. Lawendowa barwa, zmieniająca się w zależności od kąta patrzenia, przywołuje atmosferę eksperymentów z materiałami, tak charakterystyczną dla powojennego wzornictwa niemieckiego. Jest to przedmiot, który – nawet pozbawiony kwiatów – opowiada o subtelności i odwadze formy, jakie były bliskie Gangkofnerowi. Wazon można zestawić z niską, drewnianą konsolą lub marmurowym blatem, gdzie jego transparentność i gra światła zostaną podkreślone przez naturalne materiały. Dobrze sprawdzi się w otoczeniu kolekcji szkła vintage lub minimalistycznych ceramiki, akcentując sylwetkę i barwę naczynia. W nowoczesnym salonie warto ustawić go w pojedynkę, na jasnym tle, by wydobyć jego architektoniczną linię; w aranżacjach eklektycznych można połączyć z obiektami z epoki – np. lampą o geometrycznej bryle z lat 50. lub plakatem Bauhaus – tworząc subtelny dialog między światłem, kolorem i strukturą wnętrza.
