Wykałacznik, Art Nouveau, miedź srebrzona, Norblin, Polska, początek XX w.
1 150 PLN
unikat
O PRODUKCIEID 12427
Secesyjny wykałacznik z początku XX wieku, przypisywany renomowanej wytwórni Norblin, wykonano z miedzi srebrzonej. Obiekt prezentuje formę inspirowaną klasyczną urną: lekko rozchylona górna krawędź płynnie przechodzi w zaokrąglony korpus, oparty na stabilnej, okrągłej podstawie. Dwa smukłe uchwyty, wznoszące się ku górze i zakończone spiralnie, podkreślają organiczny charakter dzieła, typowy dla nurtu Art Nouveau. Powierzchnia jest matowa, z wyraźną, szlachetną patyną i nierównomiernymi przyciemnieniami, szczególnie widocznymi przy podstawie oraz na uchwytach. Na całej powierzchni widać drobne rysy i ślady starzenia, które nie zaburzają harmonii formy. Ornamentyka ogranicza się do płynnych linii i proporcji, a sam przedmiot cechuje solidna konstrukcja i dobrze zintegrowane połączenia. Brak śladów napraw czy uszkodzeń – stan zachowania bardzo dobry, z naturalną patyną i nielicznymi znakami użytkowania.W tym niewielkim przedmiocie odnaleźć można echo secesyjnej poetyki, w której codzienne akcesoria nabierały rangi małych dzieł sztuki. Wykałacznik, uformowany z miękką płynnością i ozdobiony spiralnymi uchwytami, przywołuje atmosferę początku XX wieku – czasów, gdy funkcja i forma łączyły się w harmonijną całość. Patyna i subtelne przebarwienia są jak dyskretne wspomnienia minionych dekad, w których taki przedmiot mógł towarzyszyć eleganckim spotkaniom lub cichym domowym rytuałom, niepostrzeżenie wpisując się w codzienność i podkreślając wagę detalu.Wykałacznik można wyeksponować na konsoli w salonie, zabytkowym bufecie bądź w witrynie z kolekcją secesyjnych wyrobów metalowych i szkła. Dobrze sprawdzi się jako akcent w aranżacjach inspirowanych stylem Art Nouveau, w eklektycznych wnętrzach kolekcjonerskich lub klasycznych przestrzeniach, gdzie liczy się wysublimowane rzemiosło. Warto połączyć go z porcelaną o miękkiej linii, szkłem z ręcznym szlifem lub nowoczesnymi dekoracjami w odcieniach metali szlachetnych, by podkreślić dialog między historią a współczesnością.
